Autonomia rozumu praktycznego
Definicja
Zdolność człowieka do kierowania się zasadami moralnymi, które potrafi racjonalnie uzasadnić niezależnie od zewnętrznych nakazów.
Źródło: Psychologia sprzeciwu i etyka odpowiedzialności w świetle żydowskiego antysyjonizmu Benjamina Mosera