Praktyka epistemiczna

Definicja

Sposób zdobywania i weryfikowania wiedzy o rzeczywistości, który opiera się na faktach niezależnych od oficjalnej propagandy.

Źródło: Wolpin i ruch dysydencki: literalność jako narzędzie oporu

Artykuły (2)

• Słuch jako fundament życia: od biologii do polityki hałasu
• Wolpin i ruch dysydencki: literalność jako narzędzie oporu