pozytywizm prawniczy

Definicja

Nurt w teorii prawa uznający, że jedynym źródłem obowiązujących norm jest prawo stanowione przez uprawnione organy państwowe, niezależnie od moralności.

Źródło: Dobro wspólne w polskim konstytucjonalizmie i tradycji

Powiązane pojęcia

• aksjologia
• suwerenność
• prawo naturalne
• bonum commune
• legitymizacja władzy
• sprawiedliwość
• bezpieczeństwo prawne
• hard cases
• integralny rozwój
• interes publiczny

Artykuły (5)

• Carl Schmitt i kruchość prawa. Czy konstytucja to decyzja?
• Prawo ponad prawem: transcendencja, dowody i aksjologia
• Dobro wspólne w polskim konstytucjonalizmie i tradycji
• Filozofia prawa: między literą przepisu a ideą słuszności
• Rozbrajanie mitów wykładni prawa: analiza i konsekwencje