PETYCJA
Na podstawie art. 63 Konstytucji RP i art. 2 art. 2 ust. 3 Ustawy o petycjach wnosimy petycję o podjęcie działań w celu wniesienia pod obrady Parlamentu projektu ustawy o zmianie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2022 r. poz. 1339 ze zm.) polegającej na: usunięciu art. 32 ust. 1 i 2. O treści: Art. 32
- Do posła i senatora zajmującego jednocześnie kierownicze stanowisko państwowe nie stosuje się przepisów art. 25-27, art. 28 ust. 1 i art. 29-31.
- Przez kierownicze stanowisko państwowe rozumie się stanowiska wymienione w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.
Celem jest przyjęciu przepisów rugujących praktyki pobierania łącznie uposażenia należnego i wypłacanego osobom łączącym pozycje przedstawiciela władzy ustawodawczej i wykonawczej. Strona społeczna chce, aby Osoba, która jest równocześnie parlamentarzystą i członkiem KPRM lub świadczy pracę dla innego organu władzy, lub podmiotu Skarbu Państwa, mogła pobierać wynagrodzenie wyłącznie z jednego tytułu i źródła.
UZASADNIENIE
Historia myśli politycznej nieustannie uczy nas jak zgubne jest łączenie stanowisk we władzy ustawodawczej i wykonawczej. Polska jest wyjątkowa. Od ubiegłego wieku zawsze ponad stu parlamentarzystów piastowało równocześnie odpowiedzialne stanowiska w rządzie. Teraz, jak ostatnio, nawet ponad 133, nieprawdaż?
Z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością przyczyną jest brutalny fakt, że nie mamy w kraju wystarczającej ilości ludzi tak wybitnych, kompetentnych, oddanych i przygotowanych by prawo uchwalać i je wykonywać zarazem.
Gdzie są kobiety wybitne i młodzieńcy szlachetni? Nie grzmijmy w kakofonii herezji, że kierują nami starcy. Jest jak jest. We władzach, zarówno w ławkach parlamentarnych i na stołkach rządowych, zasiadają pytie i mandaryni.
Wynagrodzenie za służbę dla kraju i dla ludzi, przyznane panią i panom posłom oraz panią i panom senatorom jest słuszne, sprawiedliwe i ekwiwalentne.
Premierzy, Ministry i Ministrowie, Sekretarki i Sekretarze Stanu, Wszyscy Nasi Dobrodzieje także mają zasłużone płace. Trudzą się Oni nadzwyczaj. Poświęcają się zatracając się w misji zbawiania Polski, Polek i Polaków. Niegrzecznie będzie jednak tę klasę wybitnych państwowców, polityków zakwalifikować do dwu etatowców.
Dlaczego zatem My, społeczeństwo ma im płacić za bycie dwoma osobami ludzkimi w tym samym czasie? Połączmy kropki faktów. Rysunek jawi się absurdalny.
Fałszywa jest nadzieja na brak konfliktów czasu i pozycji społecznej dla jednej osoby będącej jednocześnie w parlamencie i w rządzie. Zapłata za fikcję jest nieelegancka.
Wiedzą notoryjną jest jak wielkim wysiłkiem jest dzierżenie odpowiedzialności władzy. Łączenie ciężaru władzy ustawodawczej i wykonawczej w jednym ciele i umyśle to trud heroiczny. Znane i szanowane prawo pracy, także Kodeks Pracy upomina się o zachowanie warunków, higieny, bezpieczeństwa świadczonej pracy. Wysiłek ponad miarę ku wyzyskowi zmierza. Po 35 latach wolności porzućmy legalizację pracy ponad miarę. Dwóch odpowiedzialnych etatów na stanowiskach kierowniczych, które mają się wzajemnie uzupełniać i kontrolować nie sposób łączyć bez szkody dla Dobra Wspólnego. Płacąc pieniędzmi publicznymi czynimy szkodę.
Demokratycznie wybrana Władzo. Gdyby kruchość i niedostępność zasobów ludzkich i organizacyjnych odwlekała wprowadzenie przepisów wykonawczych to Fundacja Dobre Państwo deklaruje sporządzenie projektu zmian legislacyjnych wraz z uzasadnieniem.
To Wasz Panie i Panowie Politycy obowiązek by przeciwdziałać patologii.
Zróbcie coś. Prosimy. Taka jest nasza wola. To się da zrobić. Zróbmy to wspólnie.
Oczekujemy osiągniecia celu Petycji i informację o przyczynie zajęcia konkretnego stanowiska oraz w szczególności o sposobie realizacji zadania nakreślonego przez Petytora.
Szanowny Panie Prezydencie. Strona społeczna naszym staraniem kieruje do Instytucji i Godności Urzędu Prezydenta RP swój skromny i cichy głos z prośbą, aby Kancelaria, na której czele Pan stoi, zechciała wypracować rozwiązanie właściwe dla Dobra Wspólnego i wypatrywane przez suwerena marzącego o zasypaniu barykad polaryzacyjnych.